Nieuwe column: 'De bomen en het bos'

In deze stukjes licht ik meestal het belangrijkste of meest bizarre nieuws uit Egypte toe. De afgelopen weken is er echter zoveel vreemds en belangrijks gebeurd dat ik door alle grote en vreemd gevormde bomen het bos even niet meer zie. 

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

'Oprotten met die klote-demonstraties'

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

‘We willen democratie, maar worden afgescheept met een lelijk monument’

Lees hier (of hier) de hele column.

'Egypte is ook eens ergens de beste in'

Lees hier (of hier) de hele column. 

Het Morsi-proces: chaos in de rechtszaal

Lees hier (of hier) het hele artikel. 

‘Als je maar bier kunt bestellen, meer hoef je niet te weten’

Lees hier (of hier) de hele column. 

Nieuwe column: 'Alles en iedereen is een spion'

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

Fotoreportage van Rabaa Al Adaweyya op ThePostOnline en De Buitenlandredactie

Bekijk hier (of hier) het hele stuk. 

'Allemaal in de fik steken, die Moslimbroeders'

Lees hier de hele column (of hier).

'Ren niet op mensen af die net iemand in brand hebben gestoken'

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

Nieuwe column: 'Objectiviteit? Wat is dat?'

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

Nieuw verslag voor De Buitenlandredactie en ThePostOnline: Morsi afgezet - een avond van twee uitersten

Lees hier (of hier) het hele verslag. 

Nieuwe column: In de rij voor benzine

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

Nieuwe column: 'Komt de 'tweede revolutie' eraan?'

Egypte is weer aan het aftellen. Dit keer naar 30 juni. Op die dag is het een jaar geleden dat Mohammed Morsi werd ingezworen als eerste democratisch verkozen president van Egypte.

De politieke beweging Tamarod (Arabisch voor ‘rebel’) heeft 30 juni uitgekozen voor massale protesten tegen de nieuwe regering. Tamarod heeft naar eigen zeggen al 15 miljoen handtekeningen verzameld met hun petitie, die stelt dat Morsi er een dusdanig zooitje van gemaakt heeft dat hij ‘niet langer legitiem’ is als leider van Egypte en dus maar beter op kan stappen. Alle grote oppositiepartijen hebben zich inmiddels achter Tamarod geschaard en ‘word on the street’ is dat 30 juni wel eens het begin van de ‘tweede revolutie’ zou kunnen worden.

Lees hier (of hier) het hele verhaal. 

Nieuwe column voor ThePostOnline en De Buitenlandredactie: Verliefd op de vuilnisman

Klassenverschillen in Egypte zijn groot en de kans dat je ooit uit de klasse waarin je geboren bent komt, is klein. Hoger op de sociale ladder kom je in ieder geval niet.

Het is een van de dingen waar ik hier maar niet aan kan wennen en die bovendien nog eens rare uitwerkingen kan hebben. Een voorbeeld: niet zo lang geleden loop ik over straat met een vriend die zelf aardig in de slappe was zit.

Hij krijgt zo ongeveer een hartverzakking als ik vrolijk gedag zwaai naar onze vuilisman. “Hoi! Alles goed?” In Cairo komt de vuilnisman aan huis het afval inzamelen. Iedere buurt heeft zo zijn eigen vuilnisophaler. Nasser komt bij ons om de dag langs en de twee minuten die het duurt om ons vuilnis de gang op te tillen keuvel ik wat met hem over koetjes en kalfjes.

Lees hier (of hier) de hele column. 

Nieuw stuk voor ThePostOnline en De Buitenlandredactie: 'Wij zijn allemaal Khaled Said'

Morgen - 6 juni 2013 - is het drie jaar geleden dat de Egyptenaar Khaled Said door twee politieagenten op straat werd doodgeslagen. Vrij snel na zijn overlijden deed een gruwelijke foto de ronde op internet, waarop het verminkte gezicht van de dode Said te zien is.

Google-werknemer Wael Ghonim opende een Facebook-pagina onder de titel ‘Kullina Khaled Said’ (Egyptisch-Arabisch voor ‘wij zijn allemaal Khaled Said’) en de zaak trok veel aandacht. Ghonim was vervolgens ook een van de eersten die de volgers van de Facebook-pagina ertoe opriep om in opstand te komen tegen het regime.

Lees hier (of hier) het hele stuk. 

Nieuwe column: Seksuele intimidatie in Egypte - de feiten op een rijtje

Seksuele intimidatie is een ‘hot’ item in Egypte. Ik schreef al eerder over de problemen met seksueel geweld: ik sprak met een slachtoffer van een massaverkrachting op Tahrir en beschreef hoe Egyptische vrouwen over het algemeen hun mannetje staan tegenover degenen die hen lastig vallen.

Voor een nieuw artikel dat ik aan het schrijven ben had ik een betrouwbare bron naar harde cijfers over seksuele intimidatie in Egypte nodig. Ik stuitte op een onderzoek van de Verenigde Naties, uit 2013.

Treurig
Niet geheel onverwacht is het een opeenstapeling van uitermate treurige statistieken, te beginnen met het feit dat 99,3% van de vrouwelijke respondenten aangeeft ooit te maken gehad te hebben met seksuele intimidatie. Van de slachtoffers meldt 49,2% er dagelijks last van te hebben, 19,2% wekelijks, 7,3% maandelijks en bij slechts 3,4% was het eenmalig.

Lees hier (of hier) het hele verhaal. 

Nieuw stukje op De Buitenlandredactie: 'De je-weet-wel-ziekte'

Ik vermoed dat ik in de afgelopen twee jaar in Caïro meer mensen heb leren kennen dan in de rest van mijn leven bij elkaar. Het is niet alleen een komen en gaan van buitenlanders, ook in mijn Egyptische vriendenkring is het verloop door (tijdelijk) vertrek naar het buitenland hoog.

Een van de mensen waar ik een tijdje geleden veel mee optrok is Mohammed, een beetje dikkige Egyptenaar van achter in de twintig, en vrij flamboyant homo. Half Egypte heet Mohammed, dus deze is vooral bekend onder zijn bijnaam Foefoe.

Lees hier het hele stuk. 

Nieuw stukje voor De Buitenlandredactie en The Post Online: 'Gestrand in de Sinai'

Kopten in Egypte vieren niet alleen Kerst op een andere datum, ook Pasen valt later in het jaar dan in het Westen. Het feest levert een paar vrije dagen op, dus heel Cairo gaat er massaal een lang weekend tussenuit. Ik vertrek met een club vrienden een paar dagen naarNuweiba en Dahab, twee plaatsjes aan de kust in de Sinai woestijn.

De Sinai is bezaaid met checkpoints, vanwege de vermeende precaire veiligheidssituatie en de levendige smokkel in wapens, drugs en god weet wat nog meer. De checkpoints worden bemand door zowel de politie als het leger. De meeste checkpoints bestaan uit niet meer dan een wachthuisje en een klein kantoortje voor het personeel.

Lees hier (of hier) het hele verhaal. 

Nieuwe column: 'Ik ging naar een Egyptische bruiloft en nu ben ik blind en doof'

Als je op vakantie gaat in Egypte, is de kans vrij groot dat je dat je door een willekeurig persoon die je nog maar vijf minuten kent wordt uitgenodigd op een bruiloft. Bruiloften zijn hier grote feesten, waar het motto ‘hoe meer zielen, hoe meer vreugd’ geldt. Gastvrijheid ten top.

Ik ben een keer op een Egyptische bruiloft geweest, in Imbaba, een arme volkswijk, maar die ervaring vond ik niet voor herhaling vatbaar. Het was een traditionele bruiloft, waarbij de hele straat was afgezet voor het feest, en mannen en vrouwen werden strikt gescheiden.

Lees hier (of hier) het hele verhaal.